ΔΙΨΑ

Για να ξεδιψάσω, πρέπει να πάω να βάλω νερό.

Για να πάω να βάλω νερό, πρέπει να πάω μέσα.

Για να πάω μέσα, πρέπει πρώτα να σηκωθώ από εδώ.

Ωιμέ! τι είναι αυτό που μας βρήκε απογευματιάτικα.

Και μετά το καθισιό, τι;

Πόσο, μα πόσο βαριέμαι να γράφω στο blog. Κι όμως, δεν θα έπρεπε να βαριέμαι γιατί είναι όμορφο να καταθέτεις στο (ηλεκτρονικό) χαρτί τα εσώψυχά σου.

Σήμερα, λοιπόν, ήταν μία πάρα πολύ χαρούμενη μέρα.

Ξύπνησα νωρίς όπως όλο αυτό το τετραήμερο και πήγα με χαρά και κέφι στη δουλειά μου.

Έφαγα και ένα τοστ πριν την έναρξη της βάρδιας και ήρθα στα ίσα μου.

Όταν μία μέρα ξεκινάει όμορφα, όμορφα συνεχίζεται.

Έτσι κι έγινε.

Ήμασταν τόσα παιδάκια με τόση χαρά και τόσο κέφι σε αυτή τη γεμάτη φως και ενέργεια αίθουσα του ΟΤΕ και είχε πολύ γέλιο η κατάσταση.

Τώρα είμαι σπίτι και είμαι κοτόπουλο.

Αρνούμαι όμως να κοιμηθώ γιατί βαριέμαι να περπατήσω μισό ολόκληρο μέτρο για να φτάσω μέχρι το κρεβάτι.

Συνεπώς θα κάτσω εδώ στο πισί και θα δω λοβ μπάιτς.

Ο πολιτισμός έχει εξαφανιστεί πλέον από το λεξιλόγιο αλλά και από τον τρόπο ζωής μου.

Παράξενο.

Καιρός να δραστηριοποιούμαστε σιγά σιγά.

Αλλά με τι;

Ιδού η απορία.

Μαλαματένια λόγια

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχτές
τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χτες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ’ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία
και να ‘σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ’ αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ’ του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ’ το παλιό μαρτύριο να ‘χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ’ ασετυλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά

Και στ’ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το ‘φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας μέρα κακή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί

Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Insomnia

Λοιπόν δεν υπάρχει αυτό το πράγμα.

Είπα κι εγώ να κοιμηθώ νωρίς μιας και πρέπει να ξυπνήσω νωρίς, και τσουπ! εν μέσω νυκτί να το το ονειρούδι μου και με ξυπνάει. Και τώρα γαρίδα το μάτι. Πώς ξανακοιμούνται και πώς ξυπνάνε το πρωί;;;;

Πρέπει να λάβω δραστικά μέτρα για το τέλμα στο οποίο έχω περιέλθει.

Δεν πάει άλλο.

Όταν μάθω και εγώ τι μέτρα θα είναι αυτά, θα σας ενημερώσω.

Προς το παρόν...

AAAAAAAAAAAAAAAAAA

Έχω νεύρα.

Έχω απίστευτα νεύρα.

Δεν ξέρω από πού προέρχονται, αλλά έχουν κατσικωθεί εδώ οπότε τα έχω. Τι να κάνω.

Θέλω να δείρω αγρίως τους πάντες και τα πάντα και πολύ μου αρέσει η ιδέα.

Το απολαμβάνω, πώς να το πω.

Ή μάλλον δεν το απολαμβάνω. Μόνο όταν τους δείρω θα απολαύσω.

Σαν τη διαφήμιση της εποχής μας που έλεγε

"από τις απολαύσεις που μπορείς να απολαύσεις".

Τρέλλλλλλααααααααααααααα και κορδέλα σε αυτό το μπουρδελοκράτος που ζούμε και ακόμα εγώ δεν έχω δει τίποτα.

Η απογοήτευση στο φόρτε της και η απόγνωση σε όλο της το μεγαλείο.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, βρέχει κιόλας (αυτό παρεμπιπτόντως μου άρεσε για σήμερα, έτσι το κάτι διαφορετικό βρε αδελφέ) και έτσι πολύ κλείσιμο μέσα (διαφορετικά θα ήταν κλείσιμο έξω ας πούμε).

Το κακό

το κα

το κα

το κα

το κακό

είναι ότι ακόμα δεν νυστάζω και θα πρέπει να αποφασίσω να φάω.

Θα ήταν τέλεια μία πάστα με πραλίνα φουντουκιού και κομμάτια φουντουκάκι να κάνουν κριτς κριτς κριτς.

Αλλά πού να βρεθούν τέτοια πράγματα εδώ μέσα.

Συνεπώς, πώς ο άνθρωπος να μην έχει νεύρα;

Υπάρχει όμως και η λύση νούμερο δύο.

Να ψάξω να βρω μήπως υπάρχει κανένα φρουτάκι.

Γιά να δούμε τι θα δούμε.

Καλή επιτυχία αγάπες μου.

Σε όλα τα μωρά μου που έχουν εξεταστική.

Ένας μήνας είναι, θα περάσει. Μαζευτείτε όλοι μαζί και βάλτε τα δυνατά σας. Βοηθήστε ο ένας τον άλλο και στηριχθείτε στην ομάδα που θα φτιάξετε. Το αποτέλεσμα θα σας ανταμείψει. Όσο περισσότερο αγαπημένοι είστε, τόσο περισσότερο θα σας λείψουν αυτά τα χρόνια. Διότι η προσπάθεια μετράει. Και αν κάτι πάει στραβά, δεν θα πεθάνουμε. Υπάρχει και ο Σεπτέμβριος. Το βασικό είναι να χαρείτε αυτό που ζείτε, διότι το ομαδικό διάβασμα με κοινό στόχο είναι ό,τι καλύτερο!

Καλή επιτυχία χαζουλάκια μου.

Σας αγαπώ πολύ.

Γιατί;

Γύρνα πίσω αγαπημένε.

Τα πάντα είναι έρημα χωρίς εσένα.

Λείπει το χρώμα σου, η ζωντάνια σου, το φως σου.

ΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Σάββατο

Έχει πανάθλιο καιρό και είμαι μέσα στη μελαγχολία.
Άμα ξεκινήσει στραβά η μέρα, στραβά συνεχίζεται.
Σνιφ.

Πολύ μουντή ατμόσφαιρα ρε παιδί μου.
Και ακόμα δεν έχω βρει τι θέλω να κάνω στη ζωή μου.

Πόσο πρέπει να κάνει μία ζώνη;

Να που αύριο είναι το μεγάλο event και πάλι δεν έχω τι να φορέσω.

Θα ψάξω να πάρω μία ζωνούλα γιατί αυτή που είχα με τα 2 ευρώ από το παζάρι τελικά χάλασε (και απορώ γιατί).

Επίσης πρέπει να ισιώσω το μαλλί και να προλάβω να φύγω νωρίτερα για τη δουλειά για να πάρω τη ζώνη αν θέλω.

Μην ξεχάσω να πάρω και λεφτά διότι ως γνωστόν τα λεφτά είναι η κινητήριος δύναμη και χωρίς αυτά δεν μπορώ να πάρω ζώνη.

Καλημέρα!

Τι ωραία είναι τελικά να δουλεύεις πρωί.
Θα φύγω και θα πάω σπίτι μου και μετά θα είναι σαν να μη δουλεύω.
Γεια σου ρε Σταύρο τσίφτη που μου έκανες την αλλαγή.

Το μόνο κακό είναι ότι πρέπει να ξυπνάς.
Αλλά αν όλα πάνε καλά και δεν στραβοξυπνήσεις αλλά ισιοξυπνήσεις, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από την πρωινή δουλειά. Τα πάντα γίνονται σωστά αφού σφύζεις από ενέργεια. Και μετά έχεις όοοοοοολη την ημέρα ελεύθερη.

Το κλείνω τώρα γιατί έχει έρθει ο προϊστάμενος και μάλλον θα μας κράξει.
Φιλάκια!!!

Όταν η ανεργία θα σου χτυπήσει την πόρτα

ΜΕΓΑΛΗ εταιρία παροχής υπηρεσιών ζητά Γεωπόνο για μόνιμη απασχόληση για τη θέση Προϊσταμένου Τεχνικού Τμήματος. Η αγγελία αφορά μόνο άνδρες.

Και συνεχίζω εγώ τη διευκρίνιση: Η εργασία αφορά χρήση μηχανημάτων τα οποία απαιτούν τσουτσούνι για να μπορείτε να τα κρεμάσετε. Γι' αυτό και ο διαχωρισμός του φύλου.

Δεν έχω τσουτσούνι ρε παιδιά, σόρυ.

Εξακολουθώ να νυστάζω

Μα τι πράγμα είναι αυτό. Κλείνουν τα μάτια μου όλη μέρα κι όλη νύχτα.

Ας την πέσω κανα ημίωρο μήπως και συνέλθω.

Μιλάμε για πολύ νύστα.

Καλή χρονιά να έχουμε!!!!

Λίγο πριν εκπνεύσει το 2009

και εγώ εργάζομαι!

Περιμένω να πάει 10 να σχολάσω να πάω σπίτι μου να φάω και μετά να βάλω φουστάνι.
Και είναι και χάλια το μαλλί μου αλλά δεν μπορώ πλέον να κάνω τίποτα.

Καλή χρονιά σε όλους όσους με αγαπάνε
και εύχομαι σε αυτούς που δεν με αγαπάνε
να με αγαπήσουν, και να έχουν και αυτοί μια υπέροχη χρονιά
(είτε τελικά με αγαπήσουν είτε όχι).

Με αγάπηηηηηηηηηη

φιλάκια σε όλα τα μουτράκια.

Νύστα;

Ήρθε μήπως η ώρα να κοιμηθώ; Ή τελικά όχι;

Είναι δύσκολη η απόφαση αυτή, ιδίως όταν μας έχει συνεπάρει το λαπτόπι και έχουμε βουτήξει μέσα στην οθόνη με τα πόδια μόνο έξω να κουνιούνται.

Μάλλον πρέπει να το πάρω απόφαση γιατί σε λίγο θα ξημερώσει.

Το θέμα είναι ότι ένα πεταλουδάκι έχει κολλήσει στο τζάμι και αν τώρα κλείσω το παντζούρι, θα εγκλωβιστεί μεταξύ παντζουριού και τζαμιού και θα μείνει εκεί όλη τη νύχτα το καημένο.

Μπορώ όμως να αφήσω ένα σχετικό κενό από κάτω, κάποια στιγμή θα μπορέσει να περάσει πιστεύω.

Αυτό θα κάνω.

Καληνύχτα.

Καλημέρα

Καλημέρα και πάλι.
Είναι μία πολύ όμορφη και ήσυχη ημέρα.
Ελπίζω να θεωρεί το ίδιο και η τροχαία και να μην με γράψει γιατί δεν έχω παρκάρει και στο καλύτερο μέρος του κόσμου.


Φλου, φίλε μου, όλα είναι φλου.

Είναι άθλιο να έχει βουλώσει η μύτη σου και να πρέπει να λες όλη την ώρα "εκατόΝ εΝεΝήΝτα δύο τελεία εκατόΝ εξήΝτα οκτώ τελεία έΝα τελεία έΝα".

Μία ωρίτσα ακόμα. Και μετά πάμε σπίτι σπιτάκι να κάνουμε προπονησούλα στο κιθαράκι.


_______

Και Σάββατο και αργία.

Νύστα Vol. 1

Είναι μία τόσο ήρεμη ημέρα.
Η Αθήνα είναι άδεια.
Βρίσκεις να παρκάρεις ακριβώς έξω από τη δουλειά.
8.45 το πρωί και στο δρόμο να μην κυκλοφορεί ψυχή ζώσα.
Και να μην έχει και δουλειά.
Αυτά είναι.


Πεινάω.


Ποιος ξυπνάει πάλι αύριο κυριακάτικα να κάνει βάρδια 9 η ώρα το πρωί.


Πεινάω.


Το παν στη ζωή είναι τα λεφτά και οι διακοπές.
Το κακό είναι όμως ότι όταν έχεις λεφτά, δεν έχεις χρόνο.
Και τούμπαλιν.


Πεινάω.


Έχω ακόμα δύο ώρες βάρδια. Πώς θα αντέξω δεν ξέρω. Βαριέμαι οικτρά και θέλω σοκολάτα. Ή μάλλον δεν θέλω σοκολάτα. Παγωτό θα ήταν καλύτερο αν δεν έκανε κρύο. Αλλά κάνει ΚΑΙ κρύο. Οέο.

Πεινάω.


Νύστα Vol. 2

192.168.1.5
255.255.255.0
192.168.1.1
195.170.0.1
195.170.2.2

Μου έχει λείψει να φάω πίτσα. Με μανιτάρια, ντομάτα, πιπεριά και σάλτσα. Ενδεχομένως και πεπερόνι.
Η Δευτέρα όμως είναι κοντά.

Μία ωρίτσα ακόμα.
Τι είναι μία ωρίτσα;
60 λεπτά
3600 δευτερόλεπτα

Τι είναι 3600 δευτερόλεπτα;
Ούτε 3601 δεν είναι.

Πεινάω.

Χριστούγεννα στον ΟΤΕ

Χρόνια πολλά σε όλους.

Βαριέμαι τόσο τρομερά που δεν έχω τι να κάνω και δεν πέφτουν και κλήσεις (πολλές) και δεν έχουμε και ίντερνετ!!!!! Μόνο blogs. Οπότε τι να κάνω και γω η δόλια. Σκέφτομαι και γράφω.
Το οποίο ήταν από τα πιο βαρετά μαθήματα για μένα στο δημοτικό διότι πάντα είχα μια ψιλοδυσκολιούλα συγκέντρωσης και ποτέ δεν έγραφα την έκθεση στην ώρα της γιατί χάζευα.
Στις πανελλήνιες όμως πήρα καλό βαθμό. Οέο. Κι έτσι τον κράτησα και τη δεύτερη φορά που έδινα και κατάφερα να γίνω γεωπόνος. Τρέλλλλλαααααααααααααα.

Ρε πάρτε κανένα τηλέφωνο ρε να σας φτιάξουμε το ίντερνετ.
Μόνο μία κλήση έχω πάρει μέχρι τώρα, με κολλημένη κάρτα δικτύου αλλά επειδή είμαι πολύ έξυπνη, πέρασα usb drivers στην κυρία και μπήκαμε ωραιότατα και θριαμβευτικά.

Τέλεια! Μου χτύπησε κλήση.

Πήρα πτυχίο.

Και τελικά έγινα και εγώ μία άνεργη γεωπόνος με πτυχίο! Τι καλά!!!
Όλοι πτυχίο. Τρέλλλλλλλλαααααααααααααααααααααααααααα

Είμαι στο γουπουα και εδώ τα ζαβά προσπαθούν να με πείσουν να κάνω ποστ.

Για να τους κάνω λοιπόν τη χάρη, να μαι πάλι εδώ στο χιλιοστό τέταρτο ποστ αυτού του πολυγραφότατου μπλογκ.

Δεν ξέρω τι να γράψω.

Εδώ δεν γράφω ούτε πτυχιακή, τι να γράψω εδώ μέσα.

Νομίζω ότι κομπλάρω όταν με κοιτάνε όλοι και πρέπει να εξωτερικεύσω τα μύχια του ψυχισμού μου. Ο οποίος αυτή τη στιγμή βαριέται οικτρά.

Θέλω να πάω διακοπές και επίσης θέλω να πάω διακοπές. Τώρα που κοιτάω το Τζίμη θα δούμε πόσα λάθη θα κάνω. Με τόνους.

ΤΗΣ ΑΣΥΝΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Πρόσχωμεν.

Να μπει ο Τζίμης και να σχολιάσει πάραυτα.

Ουφ.